اوښ ولاړ زنګون تړلی _تر هغو به ئې خلاص نه کم چې زما جان نه دی راغلی
اوښ ولاړ _زنګون _تړلی(ها)بابولاله _لاله
اوښ ولاړ (وای وای )زنګون تړلی[وای]
تر هغو به ئې خلاص نه کم [وای]بابولاله _ لاله
څو زما جان [وای وای]نه دی راغلی [وای]

لومړۍ مسرۍ تکرار او په منځ کې ئې [بابولاله وای وای]وراچول کېږي٠دوهمه مسرۍ یو وار او د مسرۍ په منځ کې [وای ،بابولاله،لاله،وا لا ،لا]وراچوي٠د بابولالې سندرې په درۍ نورو ډولونو هم بلل کېږي ،هر ډول ېې بېل،بېل نوم لري
او وروسته ښودل کېږي

الف ١ اسو وششنل په زوره جلوونه راطلب کئ --- زموږ د خېښ د لويه کوره ٢ امارت ډېرې ايندارې لالي پسې را ږغ کړۀ --- نېک پلوه شې ورېندارې ٣ اوښ ولاړ زنګون تړلی تر هغو به ئې خلاص نه کم --- څو زما جان نه دی راغلی ٤ اوښ ولاړ وکجاوو ته زموږ وخېښ ته وا راووزه --- لور راوباسه لو بته ٥ اوښه ولاړه تر دامانه زما جان پسې خبر کئ --- چې په شرنګ وهي بهاڼه ب ٦ باران اوري منا څاڅي که ناوې زما د جان وه --- تر نوکانو ئې زر څاڅي پ ٧ پر اور واچوئ بروځې داسې زوم مو دروستلی ---  تاسې وګورئ د ورځې ٨ پر پلو دې پېلبو ده ته مې ګرانه ! منډه مه کړه --- ورا دې ټوله د لېورو ده ٩ پر دامان ولاړه هنجه زما جان د بېخه وکښه --- نوم ئې ولاړ پر څلور کونجه ١٠ پر دېوال ويشتلی سکور دی  زما د جان وادۀ چې وړينه --- د لالي په غېږ کې زور دی ١١ پر کور دوه زرغونه شاله زما د جان ورته ولاړ دی --- لاس ئې نه ورځي د خياله ١٢ پر کور سور زومبک ځړيږي هغه لور دې سترګې وخوري --- چې د پلار په کور نازيږي ١٣ پر موږ بيا د روپو زور دی څلورنيم زره مهرونه --- زما د جان د ناوې پسول دی ١٤ پر موږ بيا نوی هوس دی د جان ساری مې نشته --- مګر اوس د مور په نس دی ١٥ پلو واچوه پر بوټي لېور دې اغا جان دی --- اشرفۍ وېشي په موټي ١٦ په درګاه کې خزانه ده په ښو ئې وستايه --- زما د جان خواښې درڼه ده ١٧ پر ترنک کې کجاوې دي زما جان چې وادۀ وړينه --- ورسره مستې ترلې دي ت ١٨ تر بالښت لاندې انار دی داسې زوم مو دروستلی --- چې نامتو د کندهار دی ١٩ تر دېوسه لاندې کوچي دی زمونږ خېښه دا ده راغله --- سل اويا ئې چنګوټی دي چ ٢٠ چې به ګل کوې ماخیه هغه پلار دې کولمې پرې شي --- چې به لور کوي مخيه ٢١ چې پر مونږه وه مونږ خو وکړۀ چې وار دخېښې راغی --- اميري کارونې وکړۀ ٢٢ چې ټوپک ئې پر پښې اېښی تر داسې غیرت ځار شم --- زما جان دی سر پر اېښی ٢٣ چې چکن دې ارخالک دی زما جان دغه دی راغی --- د مکې د ور لايق دی ٢٤ چې د مخه مو دالان دی ناوې مه که ارمانونه --- ورا دې ټوله ښه زلميان دی ٢٥ چې د موږه کړي خېښيه نغری دې چارکونجه کۀ --- کور دې لوړ کۀ په غاليه ٢٦ چې رنجک مو کښيده دی د خدای رښتيا به وايو --- زوم تر ناوې ښايسته دی ٢٧ چې ګډوه مو ځينځيرداره چې ناوې د لالي ده ---  دا به نوي بې کرداره ٢٨ چې مېچن ميده اوړۀ کئ هغه مور دې ارمان نه کئ --- چې د ځوی ناوې وادۀ کئ خ ٢٩ خور پل واخله پونده کښېږده زما جان پر خال مين دی --- هفتګي خالونه کښېږده ٣٠ خور په تش کې اوبه تورې موږ داسې ناوې درکړه --- بې رنجو ئې سترګې تورې ٣١ خور په زين کې کوټری دی مه ئې شرنګويه --- زموږ د خېښې زړۀ نری دی ٣٢ خور تور اس تور ئې تانګونه زما د جان وادۀ مو راوړ --- د میوند پر ميدانونه ٣٣ خور خدای ښۀ ؤ ښۀ ئې وکړه زما جان په خندا راغی --- ولالي تې کوزده وکړه ٣٤ خور د ورور وادۀ کوينه داسې خور دې ګل ګلاب شي --- چې وراباڼې بويوينه ٣٥ خور راوباسه غاليه د کمبلو د وړو نه يو --- اوښان مه را درنويه ٣٦ خور سهار دی زموږ تلوار دی ناوکۍ مو په لاس راکه --- زموږ کور پر کندهار دی ٣٧ خور سېرلی پر منا وخوت د خدايه موږ راضي يو --- چې د خېښه مو لاس وخوت ٣٨ خور ململ دی نوم ئې لوړ دی ښۀ لېور ختلی لمر دی --- د ورېندارې سر په لوړ دی ٣٩ خور مه غواړئ نه به غواړو  ناوکۍ مو په لاس راکئ --- د خدای ښې به سره غواړو ٤٠ خور مه لور وای مه ئې نوم وای مه د لوی سهار ژړا وای --- مه د لمر خاته بېلتون وای ٤١ خور ئې بيا تر چولو ګوري ولاکه بيا ورغږ کي --- چې دادا ادې دې بولي ٤٢ خورې خدای دې هر چا خدای دی د لالي د کور وسرته --- زما د جان د ناوې ځای دی ٤٣ خورې درغلو درځونه کندهار کې نجونې ډېرې --- موږ پر ښۀ نامه درځونه ٤٤ خورې سره شوه سره غرمه شوه ناوې ژر ژر جوړويه --- نن بيا درباندې شپه شوه ٤٥ خورې سره شوه سره غرمه شوه ناوکۍ مو په لاس راکه --- تر پښو لاندې مځکه سره شوه ٤٦ خورې ورا راغله پر غولی پر غولی راخپره شوه --- د نغري تر ژيه پورې ٤٧ خورې ورا راغله د بلخه د بخارا کميس ئې راوړی --- نرۍ ستن ده باندې څرخه ٤٨ خېښې نوی سر اودلی زما جان ئې داسې جوړ کئ ---  لکه لمر پر غره ختلی د ٤٩ د ټوپک په خوا کې خال دی ناوې ښې کوه خبرې --- لالی ستا د تندي خال دی ٥٠ د چارسو ډېرې خوليه زما د جان پر سر ئې نه کړه --- مورئې نه وه سکنيه ٥١ د خاسې د ارزانيه زما وجان تې پر سر نه کړه --- خواښې نه وه سکنيه ٥٢ د دالان مخ مو واښۀ دی داسې زوم مې دروستلی --- د کالۀ رنګ مو په ښۀ دی ٥٣  درنه خښته اوبو راوړه که ناوې زما د جان ده --- پر نيلی اس باندئې راوړه ٥٤ د زوم مشرې ورېندارې د باهو دې شرنګهار دی --- اسپې وتورېدې ولاړې ٥٥ د سپرلو لويه ميدانه سپرلو دې لا په خوا ده --- ستړی مه شې زما جانه ٥٦ د سکاڼ لم لکه لېڅيه زما جان ئې په شا راوړی --- لکه توره بلوڅيه

٥٨ د سهار باده زلزله دغه لور ئې پر يوه وړئ --- دا شيرينه مور پر بله ٥٩ د سهار چرګو کل کل کئ زما جان دغه دی راغی --- پر خسر ئې توکل کئ ٦٠ د سهار خونه توده ده زما جان ځنې راووت --- په ښي لاس ئې وظيفه ده ٦١ د کور سر ګوره نړېږي ناوکۍ مو ځنې بوتله --- اوس به څوک ورولاړېږي ٦٢ د کونجۍ پر سر سرپوښه مه ئې ښورويه --- ناوې ډکه ده له خروښه ٦٣ د لور مورې اندېښنې کړه لايقې د ځوی مورې --- د کږدۍ مراندې اوږدې کړه ٦٤ د لور مور ګوره بيده ده مه ئې ښورويه --- نن ئې بيا لمبه تازه ده ٦٥ د مسجد تر شا ناره ده په څه درب ئې ودوينه --- د چا لور د چا ورېره ده ٦٦ د نري پوړني ناوې دا نری دې پاته مه شه --- زما د جان ښايستې ناوې ٦٧ دوه ! سر تر کلي وخوت دغه زما جان دی --- د سرو زرو سره وخوت ٦٨ د ورا وري مو لمور دي چې ستا په ورا راغلي --- هغه ټوله شملور دي ر ٦٩ ورځې دوې دي د ښاديه اول چې ځوی ئې زېږي --- بل چې راوړي ناوکيه ز ٧٠ زرغونه شي ناوکيه د اوو ځامنو مور شې --- چې ولاړه کئ کېږديه ٧١ زما جان زمري نه تښتي د کوزدې کټو ئې باندې --- د وادۀ کلنګ ئې سکښتي ٧٢ زموږ خېښي هم مو خپلي زما د جان په ورا راغلې --- د ابرۍ غواړي پوړني ٧٣ زموږ د خېښ کمبلې کلکې زما جان باندې تېريږي --- سپينې پښې لکه کالکې ٧٤ زموږ واده پر ګرمسېل دی ناوې ژر ژر جوړويه --- راسره د سپرلو سېل دی ٧٥ زه به لاس کم په کڅوړه د خور برخه به ورکم --- خور دې خدای نه کي بې وروره س ٧٦ سرکونډی دی نه اود کېږي چې خپله مور  ئې نه وي --- په پرديو نه اود کېږي ش ٧٧ شين بادرنګ اوبو راوړی داسې زوم مو دروستلی --- چا په خوب نه دی ليدلی ک   ٧٨ کجاوې به سر په سر کړو زما د جان ناوې درنه ده --- د لالی دا به ورتول کړو ٧٩ کهاران ګوره چې خاندي که ناوې زما د جان ده --- سور جوپان تر لاندې زانګي ګ ٨٠ ګوتې وخورې سراودنې په لوی سهار دې مات کړۀ --- د پېکو نري بندونه ل ٨١ لمر راوخوت اوره سره شوه که وراباڼې زما د جان وه --- د برېښنا په دود ئې تله شوه ٨٢ لور او مور سره ولاړې د لور اوښکې ئې توی شوې --- د دې مور پر ګرېوان ولاړې ٨٣ لېورو ونيسئ لونګيه د لالی ناوې راباسو --- مخ ئې لمر شا ئې سپوږميه م ٨٤ موږ راغلي له ليرې يونه کار مو دلته بل څه نه ؤ --- موږ يوه مسته پېغله وړونه ٨٥ مېږې ولاړې وري خلاصيږي دا هم د خدای رضا ده --- لور د مور څخه بېلېږي ن ٨٦ ناوکۍ پر تنګاچه ځي چې کوښې ئې ورپه پښو کړئ --- د لېورو د مخه ښه ځي ٨٧ ناوکۍ پر لاس دسمال دی چې د کام ئې بېلوينه --- پر زړګي ئې ډېر ارمان دی ٨٨ ناوکۍ خانواده ده د پلار د کوره ئې بيائې --- خانه زاده ورسره ده ٨٩ ناوکۍ ګوتې د سرو دي تر دسمال ئې را اېستلي --- چې سکه لېورونه څو دي ٩٠ ناوکۍ سين و دريابې د پلار د کور سردارې --- د مېړۀ د کور بادارې ٩١ ناوې اغوستی دې تنک دی زما جان دغه دی راغی --- د پسرلي تر ګل نازک دی ٩٢ ناوکۍ پرېکه عباسيه د پېکيو وار دې تېر شو --- اوس دې وار دی دی نګښيه ٩٣ ناوې پښه اخله سپرېږه زما جان درته ولاړ دی --- په ځوانۍ ئې هوسېږه ٩٤ ناوې څه شمشادي درخته زما جان تر لاندې ناست دی --- باچاهي کوي بې تخته ٩٥ ناوې څه سنګار دې کښېښو اينکی د دنيا دود دی --- دنيا دود دې ولې پرېښو ٩٦ ناوې څه په ارمان ژاړې چارګل مو دی ورکړی --- د بتکيو امېل غواړي ٩٧ ناوې ځه په مخ دې ښه شه چې ستا په سر کې درد شي --- نيلی اس دې صدقه شه ٩٨ ناوې ژاړه شرم نشته موږ ټوله سره خپل يو --- بېګانه راسره نشته ٩٩ ناوې سيوری دې ببر دی په رنګ خو ښايسته ئې --- په عمل دې خدای خبر دی ١٠٠ ناوې ښوولی دې تخت دی که مې جان ته خدای زور ورکړ --- ناوې ستا تندی د بخت دی ١٠١ ناوې ګل په تندي کښېږده زما د جان تر شا سپره شه --- دغه خپل همزولی پرېږده ١٠٢ ناوې ګل ده ګل بې بولو که هر څو ښايسته ده --- زما د جان په نوم ئې بولو ١٠٣ ناوې ګل پر تندي کښېږده لېور دې زما لالی دی --- اغامير نوم باندې کښېږده ١٠٤ ناوې مه ژاړه ماښام دی زما جان په خدای لوړلی --- پر ما بل مېړۀ حرام دی  ١٠٥ ناوې مه ژاړه ژړيه تا بيايو زما جان ته --- په بند دې نه بيايو بنديه ١٠٦ ناوې مه شې داسې خواره دلالي د زړۀ د پاره --- پر موږ سروسترګې دواړه ١٠٧ ناوې هی که اسکېلوی که همزولې درته ناستې --- د همزولو زړۀ نری که و ١٠٨ ورا دې راغله ټک ئې نه شته د ټوپک دارو به ورکو --- د ويشتو سړی ئې نه شته ١٠٩ ورا راځي پر له پنډېږي د خارا کميس ئې راوړ --- اوس پر ناوې نه جوړېږي ١١٠ وروره راشه لارې باسه که لار درڅخه نه شته --- د هوسۍ په ښکر ئې باسه ١١١ وروره لاس که په کڅوړه اصيل غمی راکاږه --- خور دې ځي د پلار له کوره ١١٢ ولې ژاړې ناوکيه کميس به دې خارا کو --- د ګنډ غاړه دې نجيه

١-دوه ،دوه تاره اخلئ :
د دغه بابولالې مسرې تر بابولالې وروسته په بابو لاله پورې متصله په بېل وزن او اهنګ سره ويل کېږي٠لومړی دا مرجع چې يو بېل مخصوص بيت دی ور اچوي :

دوه،دوه تاره اخلئ ګېسو ورو،ورو ئې بېلويه
ناوکۍ مو ده ناندانه تر غرمې ، مې ئې ځنډويه

بيا نو پر دغه وزن د بابولالې يو بيت پسې وايي،په داسې ډول چې لومړۍ مسرۍ درۍ واره چابک،چابک مکره وايي او د وروستۍ مسرۍ اخره برخه دوه،دوه،ځلې
ويله کېږي٠لکه دا :

شين بادرنګ اوبو راوړی  ---  شين بادرنګ(رنګ) اوبو راوړی
شين بادرنګ(ها) اوبو راوړی
داسې زوم مو دروستلی ----چا په خوب(خوب)نه دی ليدلی
چا په خوب(خوب)نه دی ليدلی

٢-خورښادی :
هر کله چې د ناوې پوښ يا جوړه د زوم له خوا دناوې کره راوړي او دا پوښ پر ناوې نيسي،نو ښځې په دغه حال کې دريې پر وهي،خوږې ورباندې شيندي او همدغه خورښادي په وايي٠لومړی د خورښادي ځانګړی بيت وايي :

خور ښادي دې ، مه، شه، پاته ----- خورښادي دې ،مه شه پاته  --  خورښادي مو ده
د کمبلې ژۍ ئې تورې ----  د کمبلې ژۍ ئې تورې
خورښادي مو ده
لالی پر ننګ ،مین دی خېښې نه باسي سرتورې
خورښادي مو ده

٣-ښه رو را :
ښه رو را هغه سندره ده چې د واده په لومړۍ ورځ چې د ناوې کره ورا باڼې راځي او ناوې ودوي ،چې د ناوې کورته رانژدې شول په همدغه تګ کې درېې وهي او دا سندره په کې وايي٠يوه ښځه د مسرۍ سر اخلي او نورې ئې کسر او پای ورسره نيسي او ټولې په يوه اواز مسرۍ پای ته رسوي٠د ناوې د خوا ښځې هم بالمقابل د سوال او ځواب پر ډول همدغه سندرې او مسرې وايي او ورو ،ورو راځي په شور درېې وهي څو د ناوې کره ورننوځي او بس کوي ېې٠
په دغه ښه رورا کې هم د بابولالې مسرۍ او بيتونه په بېل وزن د ښه رورا سره وايي ،بیا نو د بابولالې د بيت لومړۍ مسرۍ دوه،دوه ځلې او دوهمه مسرۍ يو ځل وايي٠

لکه دا :

(١)ښه رورا ښادي دې وشه  ---   شاه سلامتګي دې وشه
شين بادرنګ اوبو راوړی ---  شين بادرنګ اوبو راوړی
داسې زوم مو دروستلی ---- چا په خوب نه دی ليدلی